Staw skokowy zbudowany jest z dolnej części kości piszczelowej (tibia) oraz górnej powierzchni jednej z kości stopy – kości skokowej (talus). Kość strzałkowa (fibula), która biegnie po zewnętrznej stronie kości piszczelowej, również stanowi część stawu i wraz z torebką stawową, więzadłami oraz mięśniami otaczającymi staw zapewnia jego stabilność. W zdrowym stawie skokowym trzy wymienione kości (kość piszczelowa, skokowa i strzałkowa) są w miejscach styku pokryte gładką chrząstką, która umożliwia płynny ruch. Torebka stawowa uszczelnia staw i wytwarza płyn, który odżywia chrząstkę, smaruje powierzchnie stawowe oraz umożliwia płynny, bezbolesny ruch. Choroba zwyrodnieniowa stawu, procesy reumatoidalne oraz urazy mogą prowadzić do uszkodzenia i zużycia chrząstki. Zużycie to ma charakter postępujący, przez co staw staje się coraz bardziej bolesny. Obciążanie kończyny powoduje nasilanie się bólu, a możliwy do pokonania dystans stopniowo się zmniejsza. Z czasem nawet odpoczynek przestaje przynosić wyraźną ulgę.
System stawu skokowego TARIC® jest bezcementowym systemem typu „mobile bearing”. Dwa metalowe implanty (komponent piszczelowy i komponent skokowy) posiadają po dwie płetwy, które są precyzyjnie klinowane w kości. Komponenty te mają specjalną powłokę (z czystego handlowo tytanu oraz hydroksyapatytu), która sprzyja stopniowemu zespoleniu powierzchni implantu z kością, w którą jest on wszczepiony, zapewniając stabilne wtórne umocowanie w okresie pooperacyjnym. System obejmuje 5 rozmiarów implantu piszczelowego, 4 rozmiary implantu skokowego oraz zestaw wkładek ślizgowych wykonanych z polietylenu o ultra wysokiej masie cząsteczkowej (UHMWPE). Wkładki te są wysoce kongruentne i muszą dokładnie współpracować z komponentem skokowym. Zaawansowane instrumentarium umożliwia precyzyjne, zewnątrzszpikowe ustawienie resekcji kości piszczelowej i skokowej. Przed zamknięciem stawu może zostać założony dren w celu odprowadzania wydzieliny z rany, a następnie torebka stawowa jest starannie odtworzona i zszyta.
Po końcowym oczyszczeniu stawu do jego wnętrza wprowadzany jest dren Redona, a torebka stawowa zostaje zamknięta szwem. Po dokładnej rekonstrukcji troczków oraz adaptacji tkanki podskórnej skóra może zostać zamknięta za pomocą staplera lub klasycznych szwów. Opieka pooperacyjna może odbywać się z zastosowaniem buta Vacoped, który od początku umożliwia ruch w zakresie wyprostu i zgięcia 10–0–10°. Przez pierwsze 3 tygodnie zalecane jest częściowe obciążanie kończyny w zakresie 10–30 kg. Po upływie 3 tygodni możliwe jest stopniowe zwiększanie obciążenia w bucie Vacoped. Po kontroli radiologicznej, po około 6 tygodniach, pacjent może być uruchomiony bez buta, z pełnym obciążeniem kończyny. Fizjoterapia z ćwiczeniami czynnymi i biernymi (np. z użyciem szyny CPM) może być prowadzona od pierwszego dnia pooperacyjnego przez cały okres rehabilitacji.